pyszczek

Gdy stałam na brzegu świata
Rozczarowana cała tą rzeczywistością
Odrzucona przez wszystko na czym mi zależało
W sercu pełnym szwów i ran
Po wojnie która stoczyłam
Nagle podszedł do mnie Anioł
Tak piękny, jak życie, które mnie zraniło
Powiedziałam: idź sobie
A on stał nadal..
I patrzył w te oczy pełne żalu
Krzyknełam: po co tu przyszedłeś?!!
On w milczeniu stał dalej
Patrzył...
Patrzył jak na psa porzuconego przez swego pana.
Pełna złości kazałam mu spadać.
On po prostu zniknął.
Wtedy zrozumiałam...
Że ten anioł to byłam ja
Który stał bezczynnie i patrzył
Jak całe życie przemija jej przez palce
Jak użala się nad sobą
Jak jej oczy powoli toną w tej otchłani smutku
Jak zapomina co jest w życiu naprawdę ważne
Wtedy przypomniały mi się słowa babci
I postanowiłam nie zatracić swojego człowieczeństwa.
Postanowiłam walczyć o drogę, którą poszłam przez życie
Drogę zwaną miłością.
Bo ja już nie chciałam być sama..:(