jaceksuper

poeta po przejściach szuka muzy...

Jądro Ciemności
Traktat na Kres Wszechświata

Wszechświat, jak Supernowa wybucha w płomieniu
Żaru Boskiej Miłości. Potem mknie jak goniec...
Przekracza Transcendencję w Ducha uniesieniu
Wówczas Bóg się odwraca... To Wszechświata koniec!

Wpadł on już w Czarną Dziurę! Sprawa oczywista
Ogień się w nim wypalił. Na nic próżne żale!
Żył na tym łez padole pewien futurysta
Ten, który palił Paryż. A ja Parnas palę!!!

Paryż, Parnas... Przed laty byłem w Klimontowie
Pani w księgarni o Nim wówczas nie słyszała
Co będzie ze mną w moim Kochanym Krakowie
Autodafe! Niech spłonie ma spuścizna cała!

Magiczna Brama Wierszy. Wszechświat bez miłości!
Najdroższa, tam przed nami Jądro jest Ciemności..