petros1

Stanąłem jak wryty przyglądając się w spienione fale burzliwego morza nieustannie rozbijającego się o piaszczystą plażę. Ta chwila ten czas, zakochałem się w tym, co zobaczyłem od pierwszego wejrzenia to rzecz naprawdę prosta wręcz błaha. Nie taka jak malują czy opisują ją inni. To uczucie przyszło znikąd wdzierając się jak kołek rozdzierający mą dusze... Otwierając me serce i wyrywając ze szponów codzienności ta siła oplatająca moje ciało zaprowadziła mnie do krainy baśni, jakich jeszcze nie znałem... Baśni życia tego, co chciałem, które od tamtej pory układałem nie tak jak mi narzucano do tej pory, a tak jak tego chciałem dla tego patrząc w przeszłość wiem gdzie był początek końca dnia tamtego gdzie jak feniks odrodziłem się z popiołów spoglądając na swe życie innym jakże i odmienionym wzrokiem...